Türk Öğrenci Andı ve Bağlılık Yeminleri

Yetmiş yıldan beri okullarda her sabah söylenmekte olan “Öğrenci Andı”, 23 Nisan 1933’te Türk çocuklarına armağan eden de Dr. Reşit Galip’e aittir.

Prof. Dr. Afetinan, “Atatürk Hakkında Hatıralar ve Belgeler” adlı eserinde (s. 213) Dr. Reşit Galip ve “AND” hakkında şunları yazmıştır: “1933 yılının 23 Nisan Çocuk Bayramı idi. O, heyecanla Çankaya köşküne geldiği vakit, Atatürk’ün yanında bana bir kâğıt uzattı ve şunları anlatmaya başladı. ‘Sabahleyin ilk bayramlaşmayı kızlarımla yaptım. Onlara bir şeyler söylemek istediğim vakit, bir and meydana çıktı. İşte Cumhuriyetimizin 23 Nisan çocuklarına armağanı’ dedi: Bu sözler, Türk çocukları tarafından o yıldan beri tekrarlanmaktadır. Vatanperver Dr. Reşit Galip, evvelâ bir baba olarak bu hisleri duymuş; sonra da Millî Eğitim Bakanı olarak okul çocuklarına bu andı içirmişti. “Öğrenci andında yer alan her sözde ve anlamında Türk Millî Eğitiminin amacının özü vardır. And’da geçen her sözün ve ettikleri yeminin anlamı öğrencilere iyi kavratılmalı. Öğrenciler, okul içinde ve okul dışındaki hayatlarında, her sabah söyledikleri and’a göre hareket ederek “doğru” ve “çalışkan” olmalı. Küçükleri korumalı. Büyükleri saymalı. Yurdunu ve milletini özünden çok sevmeli. Yükselmeyi ve ileri gitmeyi “ülkü” edinmeli. Atatürk’ün açtığı yolda, gösterdiği hedefe durmadan yürümelidir. Yeri gelince varlığını, Türk varlığına armağan edebilmelidir. Öğrencilerin okul içinde ve okul dışındaki davranışları, AND’da söyledikleri sözlere ve ettiği yemine uygun olmalıdır.”

En bilinen (1997 versiyonu) metin:

Türk’üm, doğruyum, çalışkanım. İlkem; küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir. Ülküm; yükselmek, ileri gitmektir. Varlığım Türk varlığına armağan olsun. Ey Büyük Atatürk! Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim. Ne mutlu Türküm diyene!

Tarihsel versiyonlar özeti:

1933 orijinal: “Yasam” ve “budunumu” kelimeleriyle başlar, Atatürk’e hitap kısmı yoktur.

1972: Atatürk’e sesleniş eklenir.

1997: “İlkem” şeklinde güncellenir ve son haliyle okunur.

Uygulama 2013’te kaldırılmış, daha sonra bazı tartışmalar yaşanmıştır. Günümüzde resmî olarak okutulmamaktadır.

8 Ekim 2013 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 12’nci maddesi ile yürürlükten kaldırılan ‘Öğrenci And’ ile ilgili olarak yeni bir gelişme yaşanır. Danıştay, ‘Öğrenci Andı’nı kaldıran yönetmelik hükmünü iptal eder. Ardından da Danıştay 8. Dairesi, ilköğretim okullarında uygulanan ‘Öğrenci Andı’nı kaldıran yönetmelik hükmünü iptal eder. 

Dr. Reşit Galip

Birleşik Devletler Bağlılık Yemini, Amerika Birleşik Devletleri bayrağına ve temsil ettiği Cumhuriyet’e bağlılığın bir ifadesi olan yemin metnidir. Amerika Birleşik Devletleri’nde birçok resmî törende ve yaygın olarak okullarda her sabah öğrenciler tarafından söylenen bir metindir; ancak söylenmesi yasal bir zorunluluk değildir. Varsa başlık çıkarılıp sağ el kalbin üzerinde bayrağa bakarak yemin edilir. Metin şu şekildedir:

1899 Bayrak Bayramında bağlılık yemini eden öğrenciler

Yemin ilk olarak, şu anda kullanılandan farklı bir metinle, İç Savaş sırasında Birlik Ordusu Subayı olan Yüzbaşı George Thatcher Balch tarafından oluşturulur. 

George T. Balch: Metnin ilk halini yazan kişi

Francis Bellamy: Resmen kabul edilen yemin metnini yazan kişi

Bugün kullanılan biçimi büyük ölçüde 1892’de Francis Bellamy tarafından Kristof Kolomb’un Amerika kıtasına ayak basışının 400. yılı anısına yazılmış bir dergi yazısında yer alır ve ilk defa Boston’da Kristof Kolombo Günü’nde liseli öğrencilere söyletilir. Elli yıl sonra, 1942’de Kongre tarafından resmen yemin olarak kabul edilir. “Bağlılık Yemini” resmî adı, 1945’te kabul edilir. Metindeki en son değişiklik 1954’te Bayrak Günü’nde (14 Haziran) “Tanrı’nın nezdinde” ifadesinin eklenmesiyle gerçekleşir.

DEVAM EDECEK::..